Page content

article content

Netwerken omdat het hoort?

Stel je gaat alleen naar een netwerkbijeenkomst waar je niemand kent. Wat doe je en hoe doe je dat?

Drink je een glaasje, stap je zelf op mensen af en maak je een praatje, of wacht je af tot mensen naar jou toekomen en zie je dan wel hoe het loopt? Ben je iemand die zucht en steunt omdat hij alweer naar een netwerkbijeenkomst moet, of ben je juist iemand die zich er op verheugt en bij wijze van spreken handenwrijvend roept: ‘Lekker, vanavond weer netwerken en allemaal nieuwe mensen ontmoeten!’

Verschillende  categorieën deelnemers

Op een netwerkbijeenkomst heb je steevast verschillende categorieën deelnemers. De eerste categorie vindt het heel moeilijk om initiatief te nemen en contacten te leggen. Aan een dergelijk communicatieprobleem kun je vrij gemakkelijk iets doen. Sterker nog, iedereen die dat probleem heeft zou er iets aan moeten doen, anders kan hij wel inpakken.

De andere categorie durft wel en stapt op iedereen af. Dat zijn de netwerkers met een vlotte babbel, de goochelaars met visitekaartjes. Ze praten met iedereen en lijken zo het optimale uit hun netwerkavond te halen. Hun houding is er vooral een van ‘als ik maar  veel mensen ontmoet, dan zit er ook wel eens iemand bij aan wie ik wat kan hebben.’

Ze zijn snel tevreden: ‘Weer een prima avondje gehad, leuke gesprekken gevoerd, veel handjes gegeven en nieuwe contacten opgedaan.’

Het rendement

Als ze echter na een paar maanden van dit soort ‘prima avondjes met veel nieuwe contacten’ de balans opmaken en zich in alle eerlijkheid afvragen wat nu uiteindelijk het rendement is van al dat netwerken, komen ze vaak van een koude kermis thuis. Geen follow up, nul rendement.

Mijn ervaring is dat de overgrote meerderheid tot de ‘zuchters’ en ‘steuners’ behoort. Zij zien netwerken toch vooral als een verplicht nummer, als iets wat er nu eenmaal bij hoort. ‘Ik doe het omdat iedereen het doet. En wie weet kom ik toevallig toch nog iemand tegen.’ Of ze laten zich uit gewoonte weer eens meeslepen door collega’s, die er eigenlijk ook het nut niet van inzien, maar wel zin hebben in een avondje uit.

Netwerken is nog steeds dé belangrijkste vorm van succesvol zakendoen en de belangrijkste bron voor mooie deals.

Veel belangrijker dan acquisitie en wachten tot de klanten binnen komen lopen. Dat laatste gebeurt overigens ook niet vanzelf… Netwerken werkt beter dan alleen hard werken, beter ook dan de beste reclamecampagnes.

Goede netwerkers halen meer dan de helft van hun nieuwe klanten uit netwerken. Ze hanteren een even simpele als doeltreffende redenering: we hebben een netwerk en daar maken we dus optimaal gebruik van.

Heldere doelen

Elkaar kennen en deals gunnen is de basis van goed en maximaal rendabel ondernemen.

Vraag tien ondernemers naar het belang van netwerken en je hoort minstens negen keer ongeveer hetzelfde. ‘Uiterst belangrijk’, ‘kan absoluut niet zonder’ of ‘ondernemen ís netwerken.’ Maar waar blijft dan dat ‘maximale’ rendement? Het is nog geen fractie van wat het zou kúnnen zijn. De reden hiervan is dat maar weinig netwerkers een helder doel voor ogen hebben en niet weten hoe ze dat doel kunnen realiseren.

Natuurlijk zullen veel ondernemers het tegenovergestelde beweren. Ze doen immers wel degelijk zaken via netwerkbijeenkomsten. En dat geloof ik ook wel. Als je maar vaak genoeg ergens komt, dan kom je ook vast wel eens tot zaken. Dat is netwerken volgens het principe ‘zien en gezien worden’. Je bent er, telkens weer. Dat hoor je dan ook heel vaak: ‘Ik kan daar niet wegblijven, ik moét even mijn gezicht laten zien.’

Maar iemand die tegen mij zegt: ‘Ik heb duizend visitekaartjes in mij la en mijn mobieltje vol met nummers, dus ik ben een fantastische netwerker,’ die mist volgens mij de essentie van het netwerken en schiet dan ook zijn doel voorbij.

Meer resultaat halen uit netwerken?

Netwerken hangt vaak van toevalligheden aan elkaar. Of netwerkers nu veelvuldig naar bijeenkomsten gaan om zichzelf te manifesteren en in het circuit te verkeren, óf juist vooral afwachten en zelden actief aan de slag gaan, het toeval bepaalt de resultaten. Deze zijn daardoor uiterst mager. De meeste netwerkers wachten trouwens passief op de uitgestoken hand van een ander en blijven verder het liefst veilig bij bekenden in de buurt. Hoe spreek je iemand aan op een bijeenkomst? Soms erg lastig.

Ik ben overigens niet de enige die de zinloosheid van dit soort netwerken signaleert. Er wordt inmiddels heel wat aandacht besteed aan mogelijkheden om meer rendement uit netwerkbijeenkomsten te halen. Dat is echter zinloos zolang de vinger niet op de zere plek wordt gelegd.

Die zere plek is de manier waarop we met elkaar omgaan. In onze samenleving kijken te veel mensen vooral naar zichzelf en niet naar wat ze voor anderen kunnen betekenen. We zijn over het algemeen vooral met onszelf bezig en pas daarna met de ander. Eerst ons eigen hachje, daarna de rest. Ga bij jezelf eens na wanneer je voor het laatst oprecht aan iemand hebt gevraagd of je iets voor hem kunt doen? Precies, daar kunnen we over nadenken!

Eigen belang

Deze tendens in onze samenleving vinden we ook terug op netwerkbijeenkomsten. Ook daar zijn de meeste mensen primair met zichzelf en met hun eigen belang bezig. We zijn trots en behoorlijk ijdel. Het kan zijn dat veel mensen daardoor niet succesvol zijn. We vinden het leuk om honderduit te praten over hoe goed we het doen, hoe succesvol we zijn. We beseffen niet dat we vooral van luisteren heel veel kunnen leren. We praten liever zelf en horen dus vooral dingen die we al wisten en bovendien al vaker hebben gehoord.

Natuurlijk weten we als geen ander hoe het allemaal werkt en hebben we onmiddellijk onze mening klaar over hoe anderen het zouden moeten doen. We zien hún tekorten en niet die van onszelf. We corrigeren anderen en hebben geen idee van ons eigen falen. We zijn stomverbaasd als we een collega-ondernemer opeens horen zeggen: ‘Ik heb fouten gemaakt en daar heb ik van geleerd.’ Daar is lef voor nodig en vooral zelfbewustzijn.

We zijn niet gewend om in onszelf te geloven en in onze talenten. We zijn niet gewend om te geloven in het feit dat we gemaakt zijn om succesvol te worden. En we zijn al helemaal niet gewend aan het idee, dat oprechte belangstelling voor een ander ons dat succes eigenlijk vanzelf brengt.

Eerst zaaien, dan oogsten!

Netwerken op karakter

Wie het succes van een netwerkbijeenkomst afmeet aan het aantal visitekaartjes dat hij verzamelt, houdt zichzelf behoorlijk voor de gek. Toch is dat verzamelen van visitekaartjes voor veel ondernemers de essentie van netwerken. Hoe meer hoe beter, het zijn immers allemaal potentiële contacten. Dus ‘netwerken’ ze zich een slag in de rondte. Ze schudden zo veel mogelijk handen, maken zo veel mogelijk praatjes, wisselen snel kaartjes uit en haasten zich naar het volgende ‘contact’.

Wat een dramatische onderschatting van de waarde die een goed netwerk voor ondernemers kan hebben! Zó veel potentiële relaties, maar ze lopen elkaar voorbij als een kip zonder kop. Te druk met ‘netwerken’ om elkaar net even dat kleine beetje meer tijd en oprechte aandacht te gunnen, wat zou kunnen leiden tot een contact dat verandert in een zeer waardevolle zakelijke relatie.

In het boek Netwerken op karakter kun je ontdekken hoe je meer rendement uit je zakelijke contacten zult halen. Wat je daarvoor allemaal moet doen of juist moet laten. Kortom: waar ligt de sleutel tot succesvol netwerken en hoe vertaalt zich dat naar de praktijk? Download het boek hier gratis

Comment Section

0 reacties op “Netwerken omdat het hoort?

Plaats een reactie


*


background: rgba(255, 255, 255, 0.73);