Page content

Zijn vrouwen goede netwerkers?

article content

Zijn vrouwen goede netwerkers?

Toen ik laatst een netwerktraining had gegeven, raakte ik aan de praat met een van de deelnemers. Een vrouw. Een leuke vrouw. Iemand aan wie je direct zag dat ze makkelijk contact maakt. En toch was er iets dat haar dwars zat.

‘Weet je Jochem’, zei ze. ‘Dat wat jij vertelt, dat doe ik al. Ik luister naar mensen, ik streef naar duurzame relaties, en ik vraag me continu af wat ik mensen kan geven. Maar… hoeveel ik ook geef, ik krijg nooit iets terug.’

Dit had ik eerder gehoord. Vooral van vrouwen. En dat is vreemd.

Want volgens mij zijn vrouwen superieure netwerkers. Iedere keer als ik met hen sta te praten, valt het me weer op hoe goed ze luisteren. Ze beginnen niet over zichzelf, ze streven niet naar korte-termijndeals. Ze luisteren, en ze doen dat op een actieve manier: ‘Joh Jochem, waarom is netwerken eigenlijk je passie?’ Of: ‘Vertel eens Jochem, hoe ben je er ooit mee begonnen?’

En toch hebben ze een probleem.

Want ze vinden het lastig om al die warme contacten om te zetten in harde omzet. Veel van hen beschouwen de relatie als een doel op zich.

Neem mijn goede vriendin Linda. Tijdens een netwerkbijeenkomst werd die aangesproken door een man die ik maar al te goed kende. Hij had ook een keer tegen mij aan staan praten. Minutenlang. Over zichzelf. Ik vond die 5 minuten genoeg voor de rest van mijn leven, maar Linda stemde toe om een keer met hem koffie te drinken. ‘Niet doen!’, riep ik, maar ze deed het toch. Anderhalf uur lang heeft ze met hem doorgebracht, en anderhalf uur ging het alleen over hem.

Heeft ze dus gezaaid? Ja, maar niet op vruchtbare grond. Want die man heeft natuurlijk geen idee wat hij kan doen voor haar. En ik heb het vermoeden dat hij daar ook niet mee zit.

Relaties bouwen is mooi. Sterker nog: het is een essentieel onderdeel van netwerken. Maar het blijft een onderdeel. Want je netwerkt altijd met een doel. En als dat doel is om meer omzet te genereren, moet je daar naar toewerken.

vruchtbaar

Dat was ook mijn boodschap aan die vrouw uit het begin van dit stukje.

‘Weet je’, zei ik. ‘Het is natuurlijk rot dat je nooit wat terugkrijgt, maar je moet er ook niet zoveel om vragen.’

Ze keek me verbijsterd aan. ‘Maar… ik vraag er ook nooit… ‘

En toen viel ze stil.

Het kwartje was gevallen.

Als je niet duidelijk maakt wat de ander voor jou kan doen, kun je niets van die ander verwachten. Ook niet als vrouw.