Page content

Zaaien met je hoofd of met je hart?

article content

Zaaien met je hoofd of met je hart?

Hoe kom je er achter in welke mensen je moet investeren? Moet je je laten leiden door zakelijke motieven? Of toch door je gevoel tijdens het eerste gesprek?

Je weet het: netwerken is meer een kwestie van geven dan van ontvangen. Natuurlijk, het gaat om de uiteindelijke oogst, om het verhogen van de omzet, maar vóór het oogsten moet je zaaien. En o ja: dat zaaien doe je op vruchtbare grond.

En dat is lastig.

Want hoe kom je er achter in welke mensen je moet investeren? Moet je je laten leiden door zakelijke motieven? Of toch door je gevoel tijdens het eerste gesprek? Door de klik? Het is het oeroude dilemma: je maakt een keuze met het hoofd of met het hart.

Wat ik aanbeveel? Laat je leiden door je hart. Want ik ben wijs geworden door mijn ervaringen met Sandra.

Sandra dook voor het eerst op in de verhalen van mijn contactpersoon op de hogeschool Arnhem Nijmegen. ‘Je moet echt eens met haar praten’, zei hij. ‘Zij is directeur van een platform voor commerciële functies, en ze ondersteunt mensen in een salesfunctie om succesvol te worden. Een interessante partij voor in je netwerk.’

En dus belde ik Sandra voor een lunchafspraak. Een logische keuze. Een beslissing met mijn hoofd.

Maar de spijt kwam al na de eerste slok koffie. Want toen zat het gesprek er voor Sandra al zo’n beetje op: ‘Ik ben Sandra’, was het eerste dat ze riep. ‘En dit is mijn pakket. Het biedt je de volgende voordelen. Wil je het hebben?’ Op geen enkel moment toonde ze ook maar enige belangstelling voor mij; ik was alleen een potentiële koper. Je begrijpt: op een schaal van 1 tot 10 zonk Sandra diep in de rode cijfers.

Geen vruchtbare grond, besloot ik. Een beslissing met mijn hart.

Maar een week later sloeg de stemming om. Althans bij Sandra. Zij had blijkbaar wat mensen over mij gesproken, en plotseling was ze helemaal enthousiast. Ik kon zelfs dagvoorzitter worden op een van haar congressen – een functie die normaal was voorbehouden aan mensen als Twan Huys of Charles Groenhuizen. ‘Ik bel je snel voor een afspraak!’ jubelde Sandra. En ik moet toegeven… dat klonk heel interessant.

Sterker nog: ik nam weer een besluit met mijn hoofd: Sandra was voor mij nu potentieel vruchtbare grond.

Maar haar telefoontje bleef uit. In plaats daarvan stuurde ze me rekeningen. Gevolgd door aanmaningen. En brieven van het incassobureau. Wij hadden immers een contract, en ik had niet betaald. Betaald? Ik besloot haar te mailen: ‘Sandra, ik heb nooit iets met jou afgesproken, laat staan iets getekend. En tussen twee haakjes… zou je mij niet bellen voor een afspraak?’

Wat ik er niet bij zei was dat Sandra weer was terug-gedegradeerd tot onvruchtbare grond. Een beslissing met – u raadt het al – mijn hart.

Maar misschien was ik iets te snel in mijn oordeel. Want wat kwam er terug? Een excuusmail van Sandra. ‘Nee, dit had nooit mogen gebeuren. En die afspraak…. ze was hem helemaal vergeten. ‘Jochem, morgen word je erover gebeld.’

En weer werd ik rationeel. Iemand die zo ruimhartig haar excuses maakt… dat verdient respect. En haar aanbod als dagvoorzitter, dat zag ik nog steeds wel zitten. Dus maakte ik een nieuwe afspraak. Met mijn hoofd.

Had ik niet moeten doen.

Want wat gebeurt er op de dag van de afspraak? Sandra’s assistent was gewoon aanwezig: Robert, een aardige vent waar ik gezellig mee heb zitten praten. Een half uur. Want zo lang duurde het tot Sandra eindelijk arriveerde. En ze had nog niet plaatsgenomen, of ze nam het woord. Op dezelfde zakelijke toon als in haar aanmaningsbrieven.

‘Oké Jochem, tijd om onze samenwerking te evalueren.’

Evalueren? Ik hapte even naar adem. ‘Sandra, weet je eigenlijk wel waarom we hier zitten? Er isnog helemaal geen samenwerking. Je had een excuusmail gestuurd, weet je nog?’

‘Een excuusmail?’ Ze knipperde een paar keer met haar ogen, en wendde zich tot haar assistent. ‘Robert, waar is dit misgegaan?’

Waarschijnlijk wist ze niet eens meer wie ik was. Maar op mij heeft ze een onuitwisbare indruk gemaakt. Nooit zal ik meer zaken met haar doen.

En dat zeg ik uit de grond van mijn hart.