Page content

article content

Erkenning en waardering

Vanochtend las ik in de krant een stukje over de “secretaresse dag”.

Uit het stuk kwam naar voren dat er bij bedrijven geen budget meer is om hun secretaresses te laten weten hoe blij ze met hen zijn. Er is eerst budget nodig om deze waardering uit te dragen. Oftewel: dat kan dus niet met woorden, maar kennelijk is daar budget voor nodig. Wat kost nu een bloemetje tegenwoordig?

Nee, in plaats daarvan gaat men een actie opzetten zodat werkgevers anoniem hun ‘waardering’ kunnen uitspreken via het web. Hoe onpersoonlijk kun je het maken!

In de lezingen en trainingen die ik geef heb ik het regelmatig over de ‘antropologische wetmatigheid’. Dat wil zeggen dat ons handelen (gedrag) voortkomt uit onze motivatie (waarden en normen, opvoeding etc.). Maar onze motivatie wordt gevoed door onze identiteit en/of eigenwaarde. Dat is de kern van ons bestaan. We zijn als mensen op zoek naar erkenning en waardering. We willen graag ergens toe doen en het gevoel hebben dat we belangrijk en/of nodig zijn. Het geven van erkenning en waardering is iets wat vanuit oprechtheid en authenticiteit voort moet komen. Natuurlijk is het mooi als het ondersteund wordt met een bloemetje, maar dat is niet de essentie. De essentie is dat je even de tijd voor iemand neemt (in dit geval je secretaresse) en haar vertelt hoe blij je met haar bent en hoe belangrijk haar kwaliteiten zijn voor jou als persoon maar vooral ook voor het bedrijf in geheel.

Dit zal vele malen meer impact hebben dan een anoniem berichtje via internet………… Hopelijk komt het bedrijfsleven nog tot inkeer en passen ze de principes van erkenning tijdig toe.

De Amerikaanse psycholoog William James (1842 – 1910) zei het al:
‘The deepest principal in human nature is the craving to be appreciated’.